Hieronder het verhaal van Adrie over waarom hij zich deze zomer liet kortwieken voor de Haarstichting. Een verhaal overlang haar, motoren, Normaal,høken, en doneren.
Lang haar, motoren, Bennie Jolink, høken en haar doneren
Ik ben een man 51 jaar, getrouwd en vader van 2 dochters en een zoon. Midden jaren 90 dacht ik erover na,om mijn haar te laten groeien zodat ik het in een staart kon doen. Toen onze jongste dochter in 1996 werd geboren, heb ik dan ook besloten om het haar te laten groeien.Een paar jaar later had ik mijn zo lang, dat ik dat in een staart kon doen. In al die jaren ben ik 1 keer bij de kapper geweest, en stond toen op het punt om het haar eraf te laten knippen. De kapster vroeg of ik daar wel zeker van was. Dat was ik dus niet en vanaf toen heb ik het verder laten groeien. Af en toe knipte één van mijn kinderen de dode punten weg. Ik zei toen ook altijd “niet meer dan een paar centimeter eraf knippen”.
Op een avond was ik in de tuin bezig, toen ik werd aangesproken door een vrouw. Zij vond dat ik mooi lang haar had, en dat er vrouwen zijn die daar belang bij hebben. Zij vertelde over vrouwen met borstkanker, de chemokuren, haaruitval en het doneren van lang haar.Dit verhaal is mij altijd bij gebleven. Zo’n 3 jaar geleden dacht ik erover om mijn haar eraf te laten knippen, maar dit stelde ik iedere keer uit. De kinderen vroegen ook regelmatig wanneer ik mijn haar eraf zou gaan knippen, want zij kennen mij niet met kort haar. Mijn antwoord was iedere keer ‘na volgend jaar’.Ik wilde er een speciaal moment voor kiezen, net zoals ik besloten had om het haar te laten groeien.
Afscheid van de lange haren
Dat moment was in 2014. Bennie Jolink van de band Normaal gaf toen te kennen, dat hij in 2015 afscheid zou nemen van Normaal, na 40 jaar toeren door het land. Voor mij stond het dan ook vast dat ik in 2015 afscheid zou nemen van mijn lange haren. Ik ben al jaren fan van Normaal en ben naar vele optredens geweest. Het haar ging helemaal los, en dan stond ik daar te høken met de mede langharigen.In juni van dit jaar ben ik naar de kapper gegaan, en heb gevraagd of mijn haar geschikt is voor donatie.Dit was geen enkel probleem. Ik kon de volgende dag al geknipt worden, maar dat was nog te snel voor mij. Ik wilde eerst nog naar een optreden van Normaal, naar de Zwarte Cross, en een actie opzetten om geld te doneren voor de Haarstichting.De afspraak heb ik dan gepland op 30 juli.
Ik heb een brief opgesteld waarin staat waarom ik mijn haar eraf laat knippen, aan welk doel ik dit schenk en dat men een donatie kan doen. Deze brief heb ik bij de verschillende vestigingen van mijn werkgever opgehangen, net zoals in de sportschool. In de buurt heb ik deze brief bij een aantal mensen in de brievenbus gedaan.Een kwartier later had ik al de eerste donatie ontvangen. Mijn familie heb ik ook allemaal op de hoogte gesteld van actie. Iedereen die sprak, vond het een leuke actie en was dan ook benieuwd naar mijn kapsel.Voordat mijn haar eraf gaat wilde ik nog enkele dingen doen;op de sportschool liet ik foto’s maken terwijl ik aan het sporten was, tijdens de feestweek in het dorp heeft een sneltekenaar mijn gezicht getekend met de lange haren. Als extra detail heeft hij er een schaar bij getekend die wijst naar mijn lange haren. ’s Avonds werden er foto’s gemaakt van mij in motorkleding met mijn motor.
De grote dag!
30 Juli was de grote dag.Mijn vrouw, 3 kinderen en vriendin van mijn zoon waren ook bij de kapper voor het grote moment. De kapster heeft er 2 vlechten in gedaan, en mijn beide dochters hebben elk een vlecht eraf geknipt. De kapster heeft er daarna een leuk kapsel van gemaakt. Toen mijn moeder mij zag, was ze ontroerd en zei ze meteen, “nu krijg je ook weer die mooie slagen in je haar”.De weken daarna heb ik veel leuke reacties gekregen. Er waren enkele mensen die het wel jammer vonden, en/of jaloers waren op mijn lange haren.Ik ben tevreden met mijn nieuwe coupe en heel blij dat ik dit heb gedaan. Ik hoop dat degene die mijn haar krijgt, er ook blij mee is!








