Hoe het allemaal begon
Toen ik 8 was en net de communie had gedaan, was er bij het Toon Hermans Huis in Sittard een actie waarbij je je haren kon doneren voor zieke kinderen die een pruik nodig hadden. Toen ik dit zag, wist ik meteen dat ik dit wilde doen. Op dat moment had ik meteen met mezelf afgesproken dat ik minimaal drie keer mijn haren zou doneren.
Persoonlijke motivatie
Kort daarna kreeg mijn moeder zelf borstkanker en zag ik van dichtbij hoe zij een pruik nodig had. Dit motiveerde me nog meer om mijn haren te blijven doneren. Op mijn tiende heb ik het ook voor de tweede keer mijn haren gedoneerd, ditmaal bij de kapper. Ik vond dit zo’n geweldig gevoel dat ik geen reden zag om ermee te stoppen.
Mijn nieuwe streven
Inmiddels ben ik 18 jaar oud en heb ik recent voor de vijfde keer in 10 jaar mijn haren gedoneerd. Elke keer is voor mij een heel speciaal moment geweest, omdat ik zelf van dichtbij heb gezien hoe belangrijk deze donaties zijn. Ik zie dan ook geen reden om er nu opeens mee te stoppen.
Het lijkt mij heel mooi om over 10 jaar te kunnen zeggen dat ik 10 keer mijn haren heb gedoneerd, dus dat is mijn nieuwe streven!







